Στρατηγικές για την επιτυχημένη ένταξη του μαθητή με αυτισμό στο γενικό σχολείο

Σε μια τάξη γενικού σχολείου ο μαθητής με αυτισμό θα λειτουργήσει καλύτερα αν γίνουν κάποιες αλλαγές στο φυσικό περιβάλλον και αν δοθεί έμφαση στην κατάρτιση του προγράμματος αλλά και του συστήματος εργασίας του.

Σημαντικό είναι επίσης να οργανωθεί το παιχνίδι αφού ο μαθητής με αυτισμό χρειάζεται και εκεί την κατάλληλη δόμηση. Πιο συγκεκριμένα:

Οργάνωση του φυσικού και αισθητηριακού περιβάλλοντος: Αναφέρεται στον τρόπο με τον οποίο οργανώνεται το περιβάλλον μια τυπικής τάξης ή ενός σχολείου γενικής αγωγής, ώστε να λειτουργεί θετικά για τον μαθητή με αυτισμό.
Η σταθερή θέση στην τάξη, ένα θρανίο μακριά από την πόρτα και
προσανατολισμένο μακριά από αισθητηριακά ερεθίσματα, που μπορεί να
αποσπούν το μαθητή με αυτισμό, δημιουργεί ένα καλύτερο χώρο για αυτόνομη εργασία, αν και μερικά παιδιά αποδίδουν καλύτερα όταν είναι μέσα σε μια ομάδα. Σε κάθε περίπτωση, η αξιολόγηση θα προσδιορίσει την κατάλληλη θέση μέσα στη γενική τάξη για κάθε μαθητή με αυτισμό.
Βέβαια ο μαθητής μπορεί να μετακινείται σε άλλους χώρους μέσα στην τάξη αλλά θα πρέπει πάντα να συνδέει τον χώρο με την δραστηριότητα. Η σταθερότητα όμως θα τον βοηθήσει να κατανοήσει τις προσδοκίες των άλλων για την δική του συμπεριφορά, έτσι ώστε να καταστούν αυτοί προβλέψιμοι.

Πρόγραμμα: Το πρόγραμμα θα βοηθήσει τον μαθητή με αυτισμό να γνωρίζει την σειρά των δραστηριοτήτων. Πιθανόν στην αρχή το πρόγραμμα να είναι πολύ αναλυτικό και να περιλαμβάνει όλες τις δραστηριότητες που θα κάνει κατά την διάρκεια της παραμονής του στο σχολείο. Σταδιακά όμως μπορεί να είναι πιο σύντομο και να σηματοδοτεί μόνο τις βασικές δραστηριότητες. Το πρόγραμμά
του – αν δεν το μεταφέρει μαζί του – θα πρέπει να είναι τοποθετημένο σε συγκεκριμένο σημείο κοντά του για να αποφευχθεί η διάσπαση προσοχής (π.χ.αριστερά στο θρανίο του ή μέσα σε ένα ντοσιέ ή φάκελο ή κολλημένο σε κάποιο σημείο του τοίχου).

Σύστημα εργασίας: Το σύστημα εργασίας, το οποίο θα υπάρχει μπροστά στο θρανίο του για κάθε διδακτική ώρα ξεχωριστά, θα βοηθήσει τον μαθητή με αυτισμό να ξέρει ποιες εργασίες θα κάνει, πόσες εργασίες, πότε τελειώνει και τι θα κάνει όταν τελειώσει. Το σύστημα εργασίας μπορεί να είναι σε ένα κοντινό στο θρανίο του κουτί, ράφι ή τραπέζι με όλα τα απαραίτητα υλικά, βιβλία και
μολύβια για τις δραστηριότητες (Faherty, 2003).

Σε ό,τι αφορά το παιχνίδι, το φυσικό περιβάλλον μπορεί να οργανωθεί ώστε να αυξηθεί το μοναχικό παιχνίδι του μαθητή με αυτισμό, ή να προαχθεί το κοινωνικό παιχνίδι και η συμμετοχή του σε ομάδες συνομιλήκων. Η συμβολή του εκπαιδευτικού είναι και εδώ καθοριστική γιατί είναι εκείνος που πρέπει να οργανώσει επιλογές για τα παιχνίδια και τα υλικά που θα χρησιμοποιήσει ο μαθητής με αυτισμό.

Για παράδειγμα ο εκπαιδευτικός μπορεί να ακολουθήσει τις παρακάτω πρακτικές (Quill, 1995):

– Να επιλέξει παιχνίδια και δραστηριότητες τα οποία είναι οικεία στον μαθητή

– Να περιορίσει τον αριθμό των παιχνιδιών σε μία περιοχή της τάξης

– Να παρέχει μόνο τα συγκεκριμένα υλικά που χρειάζονται για μία συγκεκριμένη δραστηριότητα

– Να τοποθετήσει τμήματα παιχνιδιών ή υλικών που ταιριάζουν μεταξύ τους σε ξεχωριστά κουτιά δραστηριοτήτων ή σε διαφανή δοχεία.

– Να βάλει ταμπέλες σε παιχνίδια και υλικά και να τα τοποθετήσει σε ράφια ή σε διαφανή δοχεία.

– Να του δώσει ένα κουτί με αντικείμενα που καθορίζουν λεπτομερώς τις επιλεγμένες δραστηριότητες και τον αριθμό των μαθητών που μπορούν να συμμετέχουν σε κάθε δραστηριότητα (π.χ. ένα κουτί που περιέχει 3 πινέλα για 3 παιδιά για να επιλέξουν το καβαλέτο της ζωγραφικής, 4 μικρούς κύβους για 4 παιδιά για να επιλέξουν ένα παιχνίδι με κύβους, 3 σελιδοδείκτες για 3 παιδιά για
να επιλέξουν από τη βιβλιοθήκη τα βιβλία τους, κ.ά.).

– Να επιλέξει δραστηριότητες που έχουν ίσο αριθμό παιχνιδιών ή διαθέσιμων υλικών για κάθε μαθητή για να τα χρησιμοποιήσει στο συντροφικό παιχνίδι.

– Να δοθεί έμφαση σε κινητικές δραστηριότητες, δομημένο παιχνίδι ή
δραστηριότητες που επιτρέπουν παράλληλη συμμετοχή.

-Να επιλέξει δραστηριότητες που είναι οργανωμένες και προβλέψιμες (π.χ. project ή παιχνίδια με σαφές αποτέλεσμα).

– Να βοηθήσει το μαθητή με αυτισμό και τους συνομήλικους του να αποφασίσουν εκ των προτέρων τι υλικά θα χρησιμοποιήσουν σε μια κοινή και γνωστή σε όλους δραστηριότητα.

από το βιβλίο: “Αυτισμός & Διάχυτες Αναπτυξιακές Διαταραχές, Αξιολόγηση- Διάγνωση- Ανιμετώπιση”, Α. Γεννά

Σχετικά άρθρα

Τα παιδιά μαθαίνουν παίζοντας!

Τα παιδιά μαθαίνουν παίζοντας!

Αφιερώστε χρόνο παίζοντας με το παιδί σας όσο πιο συχνά μπορείτε στο σπίτι, τη βόλτα, το αυτοκίνητο… Λίγο πριν το τέλος του μαθήματος παίξτε με τον μαθητή σας… M’ αυτό τον τρόπο θα έχετε ένα παιδί κι έναν μαθητή που:

Ψηφιακή αφήγηση ιστοριών-Κοινωνικές ιστορίες

Ψηφιακή αφήγηση ιστοριών-Κοινωνικές ιστορίες

Τρεις Έλληνες εκπαιδευτικοί βραβεύθηκαν στον διεθνή διαγωνισμό «MIXathon Challenge» της Microsoft για τις καινοτόμες ιδέες τους, οι οποίες έχουν συμβάλει στην ενίσχυση των ψηφιακών δεξιοτήτων των νέων. Συγκεκριμένα, ο Δημήτρης Αίσωπος, ειδικός...

Μιλώντας για τον αυτισμό μέσα από την λογοτεχνία

Μιλώντας για τον αυτισμό μέσα από την λογοτεχνία

Ένας δημιουργικός και αποτελεσματικός τρόπος να μιλήσουμε για τα παιδιά για την διαφορρετικότητα είναι -και- μέσα από ένα παραμύθι. Με αφορμή λοιπόν την Παγκόσμια Ημέρα Ευαισθητοποίησης για τον Αυτισμό που γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 2 Απριλίου...

Ο μικρός μου αδερφός από το φεγγάρι

Ο μικρός μου αδερφός από το φεγγάρι

Η ταινία κινουμένων σχεδίων του Frédéric Philibert με τίτλο “Mon petit frère de la lune” παρουσιάζει τον αυτισμό μέσ’ από τα μάτια ενός μικρού κοριτσιού του οποίου ο αδερφός έχει διαγνωστεί με την συγκεκριμένη αναπτυξιακή...

Αφήστε ένα σχόλιο