Σκέψεις με αφορμή τη γιορτή της μητέρας

Πριν γίνεις μητέρα δε μπορούσες να φανταστείς..

πόση αγάπη κρύβεις μέσα σου,

πόση αντοχή έχεις στη σωματική κούραση,

πόση ευτυχία μπορεί να σου προκαλέσει το γέλιο του
& η πρώτη του λεξούλα

πόσο μαγικό είναι να το βλέπεις μέρα με τη μέρα
να ανθίζει μεγαλώνοντας,

πόσο μεγάλα μαθήματα ζωής μπορεί να σου δώσει αυτό το μικρό πλασματάκι,

πόσο δημιουργική μπορεί να σε κάνει…

Τη μέρα που θα γεννηθεί το μωρό σου, θα γεννηθείς και συ μαζί του.
Εσύ, που μέχρι εκείνη τη στιγμή ήσουν σύζυγος, σύντροφος, κόρη, φιλενάδα, εργαζόμενη, νοικοκυρά..είσαι πια και “μητέρα”

Άλλος ένας ρόλος λοιπόν στη ζωή σου; Μήπως, ο ρόλος της ζωής σου;

Και θες τόσο πολύ να τα πας υπέροχα στον καινούριο σου αυτό ρόλο, να κάνεις όλα τέλεια αν γίνεται: να δώσεις στο παιδί σου όλη σου την αγάπη, ένα περιβάλλον ασφάλειας και σταθερότητας, ερεθίσματα που θα βοηθήσουν την ολόπλευρη ανάπτυξή του, τροφή που θα το χορταίνει αλλά και που θα είναι ωφέλιμη για την υγεία του, συναναστροφές που θα του κάνουν καλό..

Αισθάνεσαι πως έχεις τόσα πολλά να μάθεις! Βιβλία, συζητήσεις με πιο “έμπειρους” γονείς, αναζητήσεις στο διαδίκτυο,σεμινάρια, συμβουλές..και κάποια στιγμή πελαγώνεις, μπερδεύεσαι, αισθάνεσαι ενοχές,αμφιβολίες,συγκρίνεις, νιώθεις αναποτελεσματική..

Θυμίσου πως γεννήθηκες μητέρα αλλά γίνεσαι και μητέρα, δημιουργείσαι μέρα με τη μέρα, μεγαλώνεις κι αναπτύσσεσαι μαζί με το παιδί σου.

Άκου,δες,ρώτα το παιδί σου, έχει όλες τις απαντήσεις που ψάχνεις!
Είσαι η καλύτερη μητέρα για εκείνο, αρκεί να είσαι εκεί, σώμα και ψυχή. Όλα τα υπόλοιπα ακολουθούν.

Καλό ταξίδι στην πιο όμορφη διαδρομή της ζωής σου!

Σχετικά άρθρα

“Αυτισμέ, σε αγαπήσαμε!”

“Αυτισμέ, σε αγαπήσαμε!”

Πριν απο πεντε χρονια πηρα στα χερια μου ενα χαρτι που εγραφε με ομορφα στρογγυλα γράμματα Διαχυτη Αναπτυξιακη Διαταραχή. Το παιδι μου ειναι στο φάσμα! Ποιο φασμα;…ρωτησα! Στο φασμα του αυτισμού! Και από τοτε ξεκινησαμε ενα ταξιδι με μια...

Πέτα ψηλά!

Πέτα ψηλά!

“Όποιος δεν έπαιξε ποτέ του με χαρταετό, δεν κοίταξε όσο χρειάζεται ψηλά. Όποιος δεν ένιωσε τη δύναμη του σπάγκου, δεν κατάλαβε την δύναμη του αέρα. Κι όποιος δεν φώναξε με την ευθύνη και την πρωτοβουλία του παιδιού που βλέπει να κινδυνεύει...

«Όσα πραγματικά πρέπει να ξέρω τα έμαθα στο Νηπιαγωγείο»

«Όσα πραγματικά πρέπει να ξέρω τα έμαθα στο Νηπιαγωγείο»

“… Όσα πραγματικά πρέπει να ξέρω για το πώς να ζω, τι να κάνω και πώς να είμαι, τα έμαθα στο Νηπιαγωγείο. Η σοφία δε βρισκόταν στην κορυφή του σχολικού βουνού, αλλά εκεί, στα βουναλάκια από άμμο, στο νηπιαγωγείο. Αυτά είναι τα...

“Καληνύχτα Αλέξανδρε και όνειρα γλυκά”

“Καληνύχτα Αλέξανδρε και όνειρα γλυκά”

Ένα πανέμορφο παραμύθι για την διαφορετικότητα και την αποδοχή γραμμένο από την μητέρα Μαρία Παπαδοπούλου. Δεν θυμάμαι το όνομά της , όμως δεν έχει αλήθεια και τόσο σημασία. Ας της δώσουμε μαζί ένα όνομα… Να την πούμε Βάγια; Η Βάγια λοιπόν...

Δημοσιεύτηκε

Αφήστε ένα σχόλιο