Μαθησιακές δυσκολίες:εστιάζοντας στις δυνατότητες

Αλήθεια, πότε οι γονείς και οι δάσκαλοι είναι χαρούμενοι και ικανοποιημένοι με το παιδί και τον μαθητή τους αντιστοίχως; Όταν ανταποκρίνεται μ’ επιτυχία στις καθημερινές σχολικές απαιτήσεις, αφομοιώνει αποτελεσματικά τις νέες γνώσεις, είναι ήσυχος και συγκεντρωμένος μες στην τάξη.

Πραγματικά, όλα τα παραπάνω έχουν δίχως αμφιβολία ιδιαίτερη σημασία και είναι θεμιτά κατά την διάρκεια της σχολικής ζωής του παιδιού. Κανείς δε μπορεί ν’ αμφισβητήσει για παράδειγμα, πως η ικανότητα συγκέντρωσης είναι μια πολύ σημαντική γνωστική δεξιότητα, απαραίτητη για πλήθος μαθησιακών επιτευγμάτων, όπως για την επίλυση ενός μαθηματικού προβλήματος ή τη δημιουργία και σύνταξη μιας γραπτής ιστορίας. Ή ότι η αναγνωστική ικανότητα είναι σημαντικότατη πύλη μάθησης και διεύρυνσης των γνωστικών οριζόντων του παιδιού.
Τι γίνεται όμως αν ο μαθητής “δεν τα πάει καλά”; Αν γονείς και δάσκαλοι δεν είναι ευχαριστημένοι μαζί του και το δείχνουν σε κάθε ευκαιρία με αισθήματα δυσαρέσκειας, απογοήτευσης, κούρασης ακόμα και απόγνωσης; Πού αποδίδεται η όποια μαθησιακή του δυσκολία ή μαθησιακή του ανωριμότητα και πώς αντιμετωπίζεται αυτή; Μήπως είναι «τεμπέλης», «αντιδραστικός» ή μήπως κάτι άλλο συμβαίνει που δυσκολεύει την σχολική του επίδοση;

Κι ο μαθητής αυτός πώς αισθάνεται, τι σκέφτεται καθ’ όλη τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς; Θετικά ή αρνητικά συναισθήματα είναι αυτά που υπερτερούν; Πόσο άραγε λαμβάνεται υπόψη η συναισθηματική και ψυχική διάθεση του αλλά και η αντικειμενική του ικανότητα να επιτύχει συγκεκριμένους ακαδημαϊκούς στόχους; Τελικά, με τι τίμημα πραγματοποιείται ο καθημερινός «αγώνας» για τη βέλτιστη σχολική επίδοσης και τους καλούς βαθμούς;

Προφανώς, αν έχουμε να κάνουμε με έναν μαθητή που η επίδοσή του είναι χαμηλή, η συμπεριφορά του ίσως προκλητική, η προσοχή του και η συμμετοχή του στην τάξη ελλιπής, τα παραπάνω ερωτήματα αποκτούν ακόμα μεγαλύτερη βαρύτητα.
Ο χαρακτηρισμός “κακός” μαθητής που τόσο αβίαστα αποδίδεται αρκετές φορές σε παιδιά που δεν έχουν την αναμενόμενη σχολική επίδοση, συχνά αφορά μαθητές που ίσως να έχουν μη διαγνωσμένη δυσλεξία ή άλλη μαθησιακή δυσκολία, οριακή νοημοσύνη ή ακόμα διάσπαση προσοχής και φυσικά χρειάζονται ειδική προσέγγιση, εξατομικευμένο και προσαρμοσμένο παιδαγωγικό υλικό, ρεαλιστικές προσδοκίες και απαιτήσεις απ’ την μεριά γονιών και εκπαιδευτικών.

Γιατί τελικά, τι είναι πιο σημαντικό, ένας μαθητής ήρεμος, με θετική προδιάθεση για γνώση, μ’ επιθυμία για επικοινωνία και συνεργασία μαζί μας ή ένας μαθητής που αισθάνεται πως συνεχώς κρίνεται, αξιολογείται, τονίζονται οι αδυναμίες του και παραβλέπονται τα δυνατά χαρακτηριστικά του;

Ως γονείς, εκπαιδευτικοί, ειδικοί θεραπευτές τι επιλέγουμε να δώσουμε στους μαθητές; Την παρατήρηση ή την ενθάρρυνση; Την κριτική ή την επιβράβευση; Την στεγνή αναπαραγωγή γνώσεων ή τη δημιουργική εφαρμογή τους στην καθημερινή ζωή;

Πώς θέλουμε να είναι ο μαθητής μας; Αγχωμένος, φοβισμένος και κουρασμένος που “παλεύει”, συχνά με λανθασμένη ή χωρίς υποστήριξη, ν’ ανταποκριθεί στις καθημερινές σχολικές απαιτήσεις; Ή χαρούμενος, μ’ αυτοπεποίθηση, μαζί με τον οποίο, με τρόπο ευχάριστο και δημιουργικό, προσπαθούμε ν’ αξιοποιήσουμε το δυναμικό του, σεβόμενοι τον προσωπικό του ρυθμό και τις ιδιαίτερες ανάγκες και δυνατότητές του;

Πιθανόν η τελευταία αυτή προσέγγιση ν’ απαιτεί από μέρους μας αφιέρωση χρόνου, υπομονή, επαναπροσδιορισμό των προτεραιοτήτων μας σχετικά με τη “σχολική επιτυχία”, με το τι είναι σημαντικό και ουσιαστικό τη δεδομένη στιγμή για τον συγκεκριμένο μαθητή. Και φυσικά απαραίτητα είναι αισθήματα σεβασμού και αποδοχής του παιδιού και του μαθητής μας.
Ίσως να μην είναι ο πιο σύντομος και εύκολος δρόμος, είναι όμως σίγουρο πως αυξάνει σημαντικά τις πιθανότητες να έχουμε ένα παιδί που θα διακρίνεται για την αυτοπεποίθηση κι αισιοδοξία του, την ψυχοσυναισθηματική του ωριμότητα και τις ανεπτυγμένες κοινωνικές δεξιότητες. Και τέλος, έναν μαθητή που παρά τις όποιες δυσκολίες του επιλέγει να προσπαθήσει και να αξιοποιήσει το δυναμικό του με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Δεν αξίζει;

Σχετικά άρθρα

15 νέοι με σύνδρομο Down απαντούν σε μια μέλλουσα μητέρα

15 νέοι με σύνδρομο Down απαντούν σε μια μέλλουσα μητέρα

Μια μέλλουσα μητέρα έστειλε το παρακάτω e-mail στον CoorDown, τον Εθνικό Οργανισμό της Ιταλίας για τα άτομα με σύνδρομο Down: “Περιμένω μωρό. Έμαθα πως έχει σύνδρομο Down. Φοβάμαι. Τι είδους ζωή θα έχει το παιδί μου;” Με αφορμή την...

Η ομορφιά της διαφορετικότητας και το “εκπαιδευτικό σύστημα”

Η ομορφιά της διαφορετικότητας και το “εκπαιδευτικό σύστημα”

Η Μαρία είναι μαθήτρια της Γ` Δημοτικού. Της κάνω το μάθημα των εικαστικών από την πρώτη τάξη. Είναι από εκείνα τα παιδιά που αν και είναι καλή μαθήτρια και πρόθυμη, οι δάσκαλοί της το ίδιο και οι συμμαθητές της, δυσφορούν συχνά όταν είναι κοντά...

Βοηθώντας τα αδέλφια των παιδιών με αυτισμό

Βοηθώντας τα αδέλφια των παιδιών με αυτισμό

Τα αδέλφια των παιδιών με αυτισμό αποτελούν μία μοναδική κατηγορία αδελφών. Εκτός από αδέλφια παιδιών με ιδιαιτερότητες όμως, δεν πρέπει να ξεχνάτε, κατά τη διάρκεια της διαπαιδαγώγησής τους, ότι παραμένουν κυρίως παιδιά με ξεχωριστές και...

Συμβουλευτική γονέων: τι είναι και ποιά η σημασία της

Συμβουλευτική γονέων: τι είναι και ποιά η σημασία της

Το παιδί από τη στιγμή που θα γεννηθεί βρίσκεται σε συνεχή αλληλεπίδραση με το περιβάλλον της οικογένειάς του. Το οικογενειακό περιβάλλον είναι η πρώτη “στέγη” και “φωλιά” για το ίδιο, η πρώτη γνωριμία και επαφή με τον...

Αφήστε ένα σχόλιο