Μαθήματα ζωής με αφορμή την επικαιρότητα

Οι μέρες που διανύουμε είναι ιδιαίτερες, πρωτόγνωρες, με συναισθήματα αβεβαιότητας και ανησυχίας να κατακλυζουν πολλούς από μας σε ότι αφορά τόσο το πολιτικό και οικονομικό αύριο της χώρας μας, όσο και το αύριο του προσωπικού μας κόσμου, της οικογένειας μας, της ζωής μας. Υπάρχει όμως και η προσδοκία, η ελπίδα, πως κάτι καλύτερο θα προκύψει μετα απ’ αυτή την αναταραχή.

Όπως είναι φυσικό, μια τέτοια αρνητικά και φορτισμένη με ανασφάλεια καθημερινότητα επηρεάζει και τα παιδιά, όποια κι αν είναι η ηλικία τους. Είναι γνωστό άλλωστε πόσο επηρεάζονται από την ψυχική μας διάθεση και πόσο εύκολα και γρήγορα αντιλαμβάνονται την όποια ψυχοσυναισθηματική αλλαγή από μέρους μας.

Δεν είναι σκόπιμο να προσπαθήσουμε να αποκρύψουμε ή να καταπιέσουμε όταν είναι τα παιδιά μας παρόντα τα συναισθήματά μας αυτές τις ώρες, εφόσον φυσικά εκφράζονται μέσα σε λογικά πλαίσια. Είναι πολύ καλύτερο ένα παιδί να γίνει μάρτυρας ενός ξεσπάσματος απόγνωσης του γονέα για παράδειγμα,το οποίο θα συνοδεύεται από κάποια λεκτική επεξήγηση ή έναν διάλογο με το παιδί μας, από το να αντιλαμβάνεται μεν πως ο μπαμπάς και η μαμά έχουν περίεργες και ασυνήθιστες συμπεριφορές και αντιδράσεις, δίχως να κατανοεί όμως τον λόγο. Κάτι τέτοιο θα μπορούσε να δημιουργήσει μεγάλη σύγχηση, ανασφάλεια, ακόμα και συναισθήματα ενοχής στο παιδί.

Η αλήθεια είναι πως κάθε σημαντική αλλαγή στη ζωή και την καθημερινότητα μας επηρεάζει με τον έναν ή τον άλλον τρόπο όλα τα μέλη της οικογένειάς μας. Είναι επίσης αλήθεια πως μπορεί, εφόσον το επιθυμούμε, ν αποτελέσει, εκτός των άλλων, και μια αφορμή για περισυλλογή, ανασυγκρότηση και αναθεώρηση προτεραιοτήτων, αξιών, συμπεριφορών, συνηθειών και στάσης ζωής.

Σύμφωνα με τους Κινέζους, η λέξη “κρίση” αποδίδεται με δυο ιδεογράμματα: ένα που μεταφράζεται ως “δυσκολία” και ένα δεύτερο που σημαίνει “ευκαιρία”. Έχοντας λοιπόν μια τέτοια προσέγγιση κατα νου, θα ‘ταν ιδιαίτερα θετικό και ωφέλιμο αυτές τις μέρες να δούμε τι “μαθήματα ζωής” μπορούμε να βιώσουμε και να μοιραστούμε στην συνέχεια με τα παιδιά μας, με αφορμή τις κοινωνικοπολιτικές και οικονομικές ζυμώσεις που βιώνει η χώρα μας.

1. Σεβασμός στη διαφορετικότητα.

Μπορεί ο μπαμπάς και η μαμά για παράδειγμα, να μη συμφωνούν, να έχουν διαφορετική γνώμη, αυτό όμως δε σημαίνει πως δεν αγαπάει ο ένας τον άλλον ή πως δε θέλουν πια να ζουν μαζί. Η διαφορετικότητα είναι μέσα στη ζωή,στη φύση, στους ανθρώπους, παντού. Χρειάζεται να την αποδεχόμαστε και να τη σεβόμαστε μιας και όλοι έχουμε τόσο να προσφέρουμε, όσο και να ωφεληθούμε από μια τέτοια διαφορετικότητα. Η καλλιέργεια του σεβασμού της διαφορετικότητας είναι ένα ανεκτίμητο δώρο που το παιδί θα “εξαργυρώνει”, εκτός από τους κόλπους της οικογένειας, στο σχολικό του περιβάλλον, αλλά και στην ενήλικη του ζωή. Εν κατακλείδι, ο σεβασμος στη μοναδικότητα του καθένα και η ικανότητα αρμονικής συνύπαρξης προσφέρουν ανοιχτούς γνωστικούς, κοινωνικούς και συναισθηματικούς ορίζοντες και εμπλουτίζουν τη σκέψη μας.

2. Ενότητα και συνεργασία.

Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να καλλιεργηθεί μέσα στους κόλπους της οικογένειας η κουλτούρα της συνεργασίας και της ομαδικότητας. Πρώτοι οι γονείς έχουν την ευκαιρία μέσα από το καθημερινό τους παράδειγμα να δείξουν στα παιδιά, αλλά και να συνειδητοποιήσουν και οι ίδιοι καλύτερα, τα οφέλη μια τέτοιας συνεργατικής νοοτροπίας. Η ομαδικότητα μπορεί να κάνει την καθημερινότητά μας πιο εύκολη, όμορφη και απλή και φυσικά να καλλιεργήσει το σεβασμό μεταξύ μας και την πεποίθηση πως ο καθένας ξεχωριστά με την μοναδικότητά του και όλοι μαζί συνθετικά, μπορούν για ένα καλύτερο αποτέλεσμα για όλους.

3. Η ζωή έχει και χαρές και λύπες.

Η αλλαγή, η μεταβολή και η αντίθεση είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής, σχεδόν ταυτόσιμο αυτής, θα μπορούσε να πει κάποιος. Τα παιδιά μπορούν σταδιακά να αντιληφθούν την έννοια της αλλαγής μέσα από τη φύση, όπως για παράδειγμα, με τη διαδοχή των εποχών, με την εναλλαγή της ημέρας με τη νύχτα. Αντίστοιχα, στην καθημερινότητα, τα παιδιά βλέπουν τη μαμά ή τους φίλους τους να είναι χαρούμενοι, κάποια άλλη στιγμή όμως ίσως να είναι λυπημένοι, ο αγαπημένος σκύλος του γιού μας είναι καλά, όμως μπορεί και ν’ αρρωστήσει, και μετά να γίνει πάλι καλά. Όσο πιο γρήγορα ανταποκριθούμε με αποδοχή και ψυχραιμία στις αλλαγές που μας επιφυλάσσει η ζωή, τόσο πιο αποτελεσματικά και ικανοποιητικά θα τις αντιμετωπίσουμε και παράλληλα, θα δίνουμε ένα πολύ θετικό πρότυπο στάσης ζωής για τα παιδιά μας.

Σχετικά άρθρα

Συναισθηματική αγωγή: βοηθώντας το παιδί στην έκφραση των συναισθημάτων του

Συναισθηματική αγωγή: βοηθώντας το παιδί στην έκφραση των συναισθημάτων του

Ο χαρακτηρισμός (ή κατονομασία) των συναισθημάτων συνάδει με την ενσυναίσθηση. Ο γονέας που βλέπει το παιδί του να κλαίει και του λέει “Νιώθεις πολύ λυπημένος, έτσι δεν είναι;”, δίνει στο παιδί να καταλάβει ότι το κατανοεί αυτό και...

“Δεν θέλω να πάω σχολείο!”: πιθανές αιτίες της σχολικής άρνησης

“Δεν θέλω να πάω σχολείο!”: πιθανές αιτίες της σχολικής άρνησης

Σχεδόν όλοι έχουμε έρθει αντιμέτωποι με τη δήλωση αυτή: « Δε θέλω να πάω σχολείο!». Μακάρι να υπήρχε μία σωστή και πειστική απάντηση ταιριαστή σε κάθε περίπτωση. Αλλά δεν υπάρχει. Γιατί όλα εξαρτώνται από το κάθε παιδί, από το τι συμβαίνει την...

Γράμμα στ’ αδέρφια των παιδιών με ειδικές ανάγκες

Γράμμα στ’ αδέρφια των παιδιών με ειδικές ανάγκες

Είσαι μέσα στην καρδιά μου περισσότερο απ’ όσο νομίζεις. Ξέρω πως κάποιες φορές αισθάνεσαι πως ο αδερφός σoυ παίρνει όλη την προσοχή μου και δεν σε προσέχω, αλλά αυτό δεν είναι αλήθεια. Ολόκληρες μέρες περνάνε με πόνο γιατί προσπαθώ να...

Το πρώτο και ομορφότερο παιχνίδι του παιδιού σας: εσείς!

Το πρώτο και ομορφότερο παιχνίδι του παιδιού σας: εσείς!

Το βρέφος τις πρώτες μέρες της ζωής του έχει ανάγκη από πολύ λίγα, αλλά πολύ σημαντικά πράγματα: τροφή, ύπνο και πολύ αγκαλιά. Μέρα με τη μέρα και όσο αυτές οι ζωτικές ανάγκες του ικανοποιούνται άμεσα και αδιαπραγμάτευτα, δημιουργείται χώρος για...

Αφήστε ένα σχόλιο